Iedereen weet dat je leven helemaal verandert als je een baby’tje krijgt. Na de periode waarin je jezelf opsluit en alles in functie staat van het ’nestje’, breekt een nieuwe fase aan waarbij het leven opnieuw zijn gangetje van weleer krijgt. En heel wat koppels geven het toe: een baby zorgt ook voor spanningen. Dat laat soms onherstelbare wonden na. Hoe ondergaat een baby dergelijke spanningen?
Een kleine allesweter...
Via zijn mama leert een baby de relatie die zij met de papa heeft, beter kennen. Bij de geboorte speelt de mama de hoofdrol, ook al voelt de baby aan dat er twee personen dichtbij hem staan. Als er spanningen zijn binnen een koppel, hoort baby dat mama anders praat. Hij voelt het conflict aan en zal op zijn eigen manier reageren: door te huilen, door opstandig te worden, door slecht te slapen.
Met hem praten
De baby kan zelf nog niet praten maar kan wel aanvoelen wat zijn mama hem probeert te vertellen. Je hoeft hem uiteraard niet in volwassenentaal het hele verhaal uit de doeken te doen maar het is wel belangrijk dat je hem uitlegt wat er leeft en hoe zijn leven verandert bij een eventuele scheiding.
Bijvoorbeeld: "We beginnen nu allemaal aan een nieuw leven. Dat was niet zo gepland maar het zal wel beter zijn want we zullen nu rustiger verder leven. Jij hebt jezelf niets te verwijten: je hebt een mama en een papa die ongelooflijk veel van je houden en die altijd bij je zullen blijven."
Bij mama
Meestal blijft een kleintje bij zijn mama. Maar het is ook belangrijk dat hij heel snel en regelmatig bij papa gaat zodat de band tussen vader en kind niet verstoord wordt en het kind niet al te afhankelijk wordt van zijn mama. Een crisismoment is een moment van kwetsbaarheid dat vraagt om duidelijke taal, in kinderwoorden en zonder hem details te geven die hem niet aanbelangen.